Pani Doktor, pукописи не горят!

Z esemesów niewysłanych, w poszukiwaniu własnego idiomu:

Właśnie uderzyło mnie coś z zakresu korespondencji sztuk. Jest to w stosunkach - jako wartość dodana do zjawisk w państwach, coś uniknalnego, co powstaje tylko na płaszczyźnie wielouczestniczącej, jest w socjologii jako de facto przedmiot badań, czyli to co jest w zbiorowości, a czego nie mają jednostki. I jest to do przeniesienia na człowieka - co przeczy tezie, jakoby wszystko już było. W sensie tworzenia nowej jakości w samym procesie styku i warunkach w jakich zachodzi. Ecce wartość dodana.

Plus ciąg dalszy analizy dojrzewania, jako tego, co zaczynamy akceptować. Dojrzewanie jest zobojętnieniem na własną omylność i słabość. Mierzeniem się własną miarą.

Odzywa się we mnie umiłowanie prostych zasad takich w stylu prawa grawitacji przeniesionego na płaszczyznę psychologii. Chcociażby - if one could be with everyone it means that one cannot be with anyone. Of course everyone should be considered as symbolic category witch includes groups with more than the-one.

And when I say take care I mean it. And I wish to here it back, as a sign, that somebody cares. Cause my body's not working. It's expire date comes closer every day.

And, last but not least, I took the reality on my senses and it was just like virtual one. She talks the way she writes. Personal excursion: I write the way I think - still no way I could speak the way I think. Back to topic. She glows with words. She's looking for Him with her hands. She's playing. She's playing indeed. She checks her body. She knows rules of reinterpratating. She's able to laugh. This is really kind of discovery. Still unsatisfied, though the only disappointment there was my reaction. Or lack of proper reaction. But She (skipping to another Her, ukłon) gave me a reason why and I just wish it's not the right one - though I'm subconsciously sure it is. Because it's always like this. Because, though I've learned to write I with the capital letter, I'm so much the same. Same needs. And I'm so glad to get the abstraction-exceptional solutions. 

And word-game. natychMIASTOwy. Say what You want, it is fucking great to be in love with Warsaw.